پیام روز جهانی تاتر توسط فدریکو مایور در سال ۱۹۹۱
امروز، بیش از هر زمان دیگری، بشریت بر سر یک دوراهی ایستاده است: ما باید جسورانه و با خلاقیت، مسیر همکاری، تفاهم و وحدت را انتخاب کنیم.
چالش بزرگ زمان ما ورود به هزاره بعدی از طریق دروازه فرهنگ و خلاقیت – ویژگیهای متمایز شرایط انسانی – است که پتانسیل خلاقانه وسیع همه مردان و زنان را آزاد میکند و با هم یک بُعد جهانی خلق میکند – بُعدی که به جای تخریب هویت فردی و گروهی آنها، به آنها فرصت تازهای برای شکوفایی شخصی و پیشرفت در بستری از صلح میدهد.
جهان دیگر آن چیزی نیست که بود. ابتکارات تاریخی دیگر از چند مکان منتخب سرچشمه نمیگیرند: آنها اکنون از همه سو در حال ظهور هستند، در کشورهایی که شروع به در دست گرفتن سرنوشت خود کردهاند، جوامع معنوی و فرهنگی که در حال پالایش هویت گروهی خود هستند و افرادی که آزادیهای اساسی خود را مطالبه میکنند. این نیاز به تنوع خلاقانه در آینده بیش از پیش نمایان خواهد شد.
تنها در صورتی که دولتها، سازمانهای غیردولتی بین دولتی و بینالمللی، سازمانهای خصوصی، بنیادها و افراد همگی با هم بسیج شوند، ایجاد یک چارچوب فکری جدید که منجر به گفتگو و اقدام هماهنگ برای مقابله با این چالش و برآوردن این خواستهها شود، امکانپذیر خواهد بود. در اینجا مایلم توجه را به نقش ویژهای که میتواند و باید توسط جامعه تئاتر بینالمللی ایفا شود، جلب کنم.
از میان تمام هنرها و صنایع دستی، شاید تنها هنری که نمیتواند خود را از بدبختیها، مشکلات و ترسهای زمانهاش جدا کند، نمایش است و با همه سخن میگوید، زیرا برای حفظ سرزندگی خود به همه نیاز دارد. یونسکو که در محل تلاقی متنوعترین الگوهای آگاهی، ایدهها و انگیزههای خلاقانه قرار دارد، واقعیتهای جهان ما را با تمام پیچیدگیها و تناقضهایش منعکس میکند. همانطور که خانواده بزرگ نویسندگان، آهنگسازان، اجراکنندگان و تکنسینهای صحنه که در مؤسسه بینالمللی تئاتر گرد هم آمدهاند، هدف خود را «خدمت خستگیناپذیر در آرمانهای صلح، همکاری و درک متقابل» قرار دادهاند، یونسکو تنها عضو خانواده سازمان ملل متحد است که رسالت آشکار آن، در درجه اول، تبدیل شدن به نهادی برای همکاری فکری بینالمللی با هدف حفظ و تقویت صلح جهانی است.
بنابراین، اگر تلاشهایی را که به موجب آن اهالی تئاتر، به ویژه آنهایی که از فقیرترین مناطق هستند، میتوانند گرد هم آیند، تجربیات خود را مبادله کنند و میراث جهانی دانش را غنی سازند، دو برابر و متنوع کنیم، میتوانیم همگی برای جهانی خلاقتر و دوستانهتر با هم همکاری کنیم.
فدریکو مایور، اسپانیا، ۱۹۹۱
او در سال ۱۹۳۴ در بارسلونا، اسپانیا متولد شد. او از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۹ به عنوان مدیرکل یونسکو خدمت کرد. از سال ۲۰۰۰، او ریاست بنیاد فرهنگ صلح را بر عهده داشته است. او از سال ۱۹۹۳ رئیس شورای علمی بنیاد رامون آرسس بوده است.
بشریت امروز بیش از هر زمان دیگری خود را در یک دوراهی میبیند و باید با جسارت و تخیل، مسیر همکاری، تفاهم و اتحاد را انتخاب کند.
ورود به مرحله هزاره بعدی از طریق بیان فرهنگ و خلاقیت، ویژگیهای متمایز شرایط انسانی؛ آزادسازی انگیزه عظیم خلاقانه همه زنان و همه مردان؛ ایجاد فضایی از جهانشمولی که به دور از خفه کردن هویتهای جمعی و فردی، به آنها فرصتهای جدیدی برای توسعه و پیشرفت در صلح اعطا میکند – اینها چالشهای بزرگ زمان ما هستند.
جهان دیگر یکسان نیست. ابتکار تاریخی دیگر از چند مرکز ممتاز، از جوامع معنوی و فرهنگی که هویت جمعی خود را پالایش میکنند، یا از افرادی که آزادیهای اساسی خود را مطالبه میکنند، سرچشمه نمیگیرد. آینده باید به طور فزایندهای این تقاضا برای تنوع خلاقانه را در نظر بگیرد.
برای رویارویی با این چالش و برآوردن این خواستهها، بسیج همزمان دولتها، سازمانهای دولتی و غیردولتی، نهادهای ممتاز، بنیادها و افراد ضروری است. این امر فضای جدیدی را ایجاد میکند که منجر به گفتگو و اقدام هماهنگ میشود. در این راستا، خوشحالم که نقشی را که جامعه بینالمللی تئاتر میتواند و باید ایفا کند، برجسته کنم.
از میان تمام مشاغل، از میان تمام هنرها، تئاتر احتمالاً تنها جایی است که نمیتواند خود را از بدبختیها، مشکلات و اضطرابهای زمان خود دور کند، تنها جایی که به همه توجه دارد زیرا برای بقا به همه نیاز دارد. یونسکو، بستری برای متنوعترین احساسات، ایدهها و انگیزههای خلاقانه، همچنین آینهای است که واقعیتهای جهان ما را با تمام پیچیدگیها و تناقضهایش منعکس میکند. اگر خانواده بزرگ صحنه (نویسندگان، آهنگسازان، اجراکنندگان، تکنسینها) که در مؤسسه بینالمللی تئاتر گرد هم آمدهاند، هدف خود را «خدمت خستگیناپذیر به آرمانهای صلح، نزدیکی و درک متقابل» قرار دادهاند، یونسکو، در خانواده سازمان ملل متحد، تنها سازمانی است که رسالت صریح آن، بیش از هر چیز، ارگان همکاری فکری بینالمللی برای «حفظ و تقویت صلح جهانی» است.
بنابراین، تکثیر و تنوعبخشی به تلاشها با هدف توانمندسازی اهالی تئاتر، بهویژه اهالی مناطق کمبهره، برای ملاقات، تبادل تجربیات و غنیسازی میراث جهانی دانش، باید به ما امکان دهد تا در ظهور جهانی خلاقتر و برادرانهتر همکاری کنیم.
