پیام روز جهانی تاتر ۱۹۸۴ توسط میخائیل تسارف
میخواهم صمیمانهترین درودهایم را در این روز جشن برای همه ما به شما تقدیم کنم. روز جهانی تئاتر، هنری باستانی را گرامی میدارد که هنوز بسیار زنده است. هنر نمایش، ذاتاً، توانایی بیدار کردن و پرورش آنچه انسانی در انسان است و افزایش ظرفیت او برای ساختن زندگی زیباتر و بهتر را دارد.
هیچ چیز نمیتواند با هنر ما در قدرتی که برای تأثیرگذاری بر قلبها و ذهنهای ما دارد، برابری کند. هر شب ما روی صحنه ظاهر میشویم تا هر کدام به زبان خود، کلمات حقیقت و صلح، عدالت و زیبایی را برای هزاران تماشاگر از هر گوشه سیارهمان به ارمغان بیاوریم.
در جهانی که امروز در آن زندگی میکنیم، چنین اقدامی نیازمند شجاعت و مسئولیت است.
ما میدانیم که روز جهانی تئاتر را در زمانی جشن میگیریم که نگرانیهای زیادی برای آینده بشریت وجود دارد؛ تهدید هستهای در اروپا بیشتر شده است و یک فاجعه نظامی میتواند صلح جهانی را تهدید کند.
بیایید تمام تلاشها و هنر خود را در خدمت مبارزه برای صلح، برای متوقف کردن مسابقه تسلیحاتی، برای کاهش و سپس لغو سلاحهای هستهای قرار دهیم.
همه کسانی که در کشور من در تئاتر کار میکنند، و مردم شوروی به طور کلی، آرزوی این هدف را دارند که هیچ معادل والاتر یا شریفتری ندارد.
بیایید ایمان کسانی را که میدانند سرنوشت سیاره ما در دستان آنهاست، تقویت کنیم. بیایید با شور و اشتیاق از تئاتر برای ایجاد هماهنگی بین مردم که بین تماشاگر و بازیگر ایجاد میشود، استفاده کنیم.
تئاتر، به عنوان بیانی از زیبایی، و واقعاً در مقیاس انسان، مطمئناً باید هنر ارتباط باشد. بیایید شایسته آن، شایسته انسانگرایی که در آن حاکم است، باشیم. آینده فرهنگ تئاتر، جایگاه آن در دنیای در حال تغییر ما، به آن بستگی دارد. بیستمین کنگره ITI این درخواست را از همه اهالی تئاتر مطرح کرد.
میدانم که نگرانی من را برای آینده بشریت و سرنوشت هنرمان درک خواهید کرد. همچنین میدانم که به لطف استعداد ما، به لطف انرژی ما، تئاتر صدای خود را با دغدغهاش برای انسان و آرزویش برای صلح، برای خیر بشریت و زندگی روی زمین، به گوش همگان خواهد رساند. با اعتماد به آینده و احترامات من.